Το ποδόσφαιρο που μας αξίζει!

Ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει λέει ο σοφός λαός. Εξαίρεση δεν θα αποτελούσε φυσικά και το ποδόσφαιρο στην πόλη μας, την Θεσσαλονίκη.
Πως θα μπορούσε άλλωστε να αποτελεί, όταν επί χρόνια οι πολίτες της ψήφιζαν για δημάρχους τον Παπαγεωργόπουλο και τον Ψωμιάδη. Τι σχέση έχει η πολιτική με το ποδόσφαιρο; Το ποδόσφαιρο, καλώς ή κακώς, είναι ο καθρέπτης της κοινωνίας μας.

Το Άρης-ΠΑΟΚ τελείωσε, και βέβαια όταν ένας αγώνας τελειώνει και κανείς δεν ασχολείται με την απόδοση των δύο ομάδων, τότε όπως είναι αντιληπτό τα πράγματα -ως συνήθως- δεν κύλησαν ομαλά.

Ψευτο-οπαδισμοί, λαϊκισμοί να 'χαμε να λέγαμε, μίσος, μια διαιτησία ανεκδιήγητη και επικίνδυνη, είναι η απόλυτη σκιαγράφηση του ντέρμπι της Θεσσαλονίκης.

Οι πραγματικοί υπεύθυνοι της κατάστασης του Άρη, είναι μπροστά τους. Κάποιοι από αυτούς. Και είναι ντροπή οι δηλώσεις του Λάμπρου Σκόρδα να πέρασαν έστω και υποσυνείδητα στις τάξεις των οπαδών του Άρη. Γιατί το λέω αυτό; Έβλεπες στις αντιδράσεις, στα πρόσωπα, αλλά και από αυτά που έλεγαν οι ίδιοι οι οπαδοί, ότι δεν τους ενδιαφέρει η κατάσταση της ομάδος τους, αλλά να νικήσουν τον ΠΑΟΚ. Αν τον νικούσαν θα κοιμόντουσαν ήσυχοι.

Θα έπρεπε οι ίδιοι οι παίκτες να ντρέπονται για τις απαξιωτικές τους δηλώσεις. Η πόλη δεν περιμένει κανέναν Βαγκέλι και κανέναν Τζαβέλλα για να μάθει πόσο μεγάλη ομάδα είναι ο ΠΑΟΚ ή ο Άρης. Αυτή η βλαχομαγκιά και το ψευτο-οπαδιλίκι πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει. Πρέπει κάποια στιγμή να τους γυρίσει μπούμερανγκ

Όσο για την διαιτησία, γράφτηκαν πολλά, είδαμε τις φάσεις και όλοι βγάλαμε τα συμπεράσματα μας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κ.Κομίνης πέρασε το μήνυμά του, από το πρώτο κιόλας λεπτό.

Ζούμε σε μια κοινωνία αστυνομοκρατούμενη, θέλουμε και γήπεδα αστυνομοκρατούμενα; Ασφαλίτες μέσα στον αγωνιστικό χώρο δίπλα απ' το πλάγιο άουτ; Βέβαια οι όλοι θα πουν: "Για την ασφάλεια των παικτών και προπονητών", "Στην Ελλάδα είσαι, καλά κάνουν". Είμαστε τόσο ανίκανοι που δεν μπορούμε να είμαστε άξιοι να σταθούμε με αξιοπρέπεια στο γήπεδο ώστε να ασφαλίσουμε εμείς την ασφάλεια όλων; Έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για την νοοτροπία που πρέπει να αλλάξει, αλλά δεν δείχνουμε ότι θέλουμε να αλλάξει, αντιθέτως τι κάνουμε; Βολευόμαστε.

Ας σηκώσουμε λοιπόν το ανάστημα μας, ας πιαστούμε χέρι-χέρι και ας αναρωτηθούμε όλοι μαζί: Στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε;

.